Omdat je nooit te veel kleren kan hebben….

Nog een kleedje…

Deze keer het label niet vergeten toevoegen! 

Gebaseerd op het patroon van de droomfabriek maar uitgewerkt volgens mijn hersenkronkels! 

In mijn hoofd een eigen patroon… Durven we het uitwerken? 
Afgewerkt met tweelingnaald. (Op de foto lijkt het scheef, in het echt behoorlijk recht.)
En om manlief te plezieren… 
Stof:
– Gele vogels: Koekepeertje
– Zwarte stof: Ikea

Advertisements

Woorden van de week en zo…

Nog net op tijd…

De woorden van de week…
Het stond eigenlijk al klaar maar vergeten publiceren…

Het is eentje die bij mij past! 
Ik = emotie
En ik zou het niet anders willen!
Het jaaroverzicht loopt vertraging op… 
Oh ja ik beloofde een nieuwe give away maar wederom is mijn timing slecht! Eerst moet ik nog twee brieven maken, misschien wel drie! En voor die brieven heb ik nog wat werk zodus… Maar blijf volgen… Hij komt er zeker aan…
Liefs.

Een kleedje…

Het lukt steeds beter om af en toe tijd te maken om te naaien. Axelle raakt behoorlijk gestructureerd en heeft niet meer zoveel last! Ze groeit ook als kool…

En daarom werd het tijd om een kleedje te maken. Een testkleedje weliswaar met stofjes waarvan ik nog heel wat heb liggen. Grote fouten en rampen zijn zo gepermitteerd…

De testversie is zeker draagbaar, met hier en daar een schoonheidsfoutje! Het meest vloekte ik op de zoom van het kleedje! Eerst had ik een bult in het kleedje dus tornen maar… Na wat uitleg op de facebookgroep sew-be-mommies kon ik terug verder: strijken en spelden! 

Het is nog niet perfect maar daarvoor moet ik denk ik het patroon met juiste naadwaarden overnemen! 😉

Verder ging ik iets te nonchalant om met mijn kam snaps maar volgens mij valt dat niet echt op en vergat ik weeral eens mijn label… Dus voegde ik het achteraf toe… Moet ik echt eens leren onthouden!

Edit: aan-foto 🙂

Stof: kabouterstof: modes4u.com, polkadots: De Strik, Ledeberg
Patroon: De Droomfabriek, maat 68!

Patattengedoe

Ik kreeg de vraag om iets te maken… Iets zoals het geboortekaartje, een manneke op een broche… Ik mocht kiezen hoe en wat! Enige vereiste: ergens moest er een W te zien zijn. 
Ik maakte de broche maar vond het nogal zwakjes om enkel dat te voorzien. Daarom maakte ik “den mufko” van mevrouw Khadetjes! Deze was in mijn gedachten blijven rond zwerven… Tussen de soep en de patatten (lees tussen babybezoek, avondeten en het verzorgen en voederen van Axelle) maakte ik het zakje. In een mum van tijd was ik klaar… 
Ik ben fan van “den mufko.” In no time een leuk tasje als cadeau… Broche op het tasje gespeld et voilà… 
Ik voegde ook mijn labeltje maar was een beetje verkeerd… ‘t Zal door dat patattengedoe zijn… 😉
Stof: buitenzijde: Veritas, binnenzijde: gewonnen bij 3 is a party (later nog een foto van de binnenzijde)

Eindelijk…

Ik kan terug schoenen kopen!
Lees: ik kan terug schoenen dragen!
Weliswaar enkel platte schoenen of met blokhak (gelukkig is dat mode deze winter) …
De pumps en ander mooi schoeisel blijven nog even in de kast staan…
Maar nu heb ik alvast terug twee paar schoenen… Want hoe graag ik ook birkenstocks draag, na vijf maand is het welletjes geweest! 
Ikke vré content! 
Mijn portemonnee iets minder.

Me-time!

Moeder zijn… 
Een hele ontdekking…
Ik geniet van Axelle, zou haar niet meer kunnen missen maar een “oermoeder” zal ik allicht nooit zijn. Een beetje tijd voor mezelf wil ik blijven reserveren… Dat lijkt mij ook het meest gezonde… 
Vandaar… Gisteren gps op naar Stik-Niklaas. Zij overtuigde mij te komen. (Veel was daar eigenlijk niet voor nodig) 
We maakten ons lid en schreven ons in voor enkele data om zonder kind en man enkele uurtjes met mede-zielgenoten samen te stikken! 
En de stoffenstand van Koekepeertje kon ik niet zomaar passeren… 
Om vele mooie kleertjes van te maken voor Axelle… Zo zal ze mij die me-time wel vergeven zeker? 
Liefs!