Niet voor de gevoelige kijker…

Gisteren sneeuw. Start van een horrorwinter? 
Ik gruwel, sowieso…

Bijna panisch moet ik terug denken aan de laatste sneeuwdagen in het voorjaar.
Net geen 20 weken was ik… En boem patat deed ik…
Serieus boem patat…

Luxatie en zware, complexe enkelbreuk
Antwoorden zoals “mevrouw, ik studeerde niet voor niks 14 jaar” mocht ik aanhoren in een of ander Limburgs ziekenhuis.

Zondagdienst, spoedarts… Nul procent empathie voor een zwangere vrouw…

Uit “luiigheid” of uit gebrek aan kennis?!? liet dezelfde onsympathieke man mij ingipsen… 
Met luxatie en al… Zo verstuurd als een postpakketje naar UZ Gent

UZ Gent, niet op de hoogte van mijn komst… 
Maar hier lieve, empathische dokters en verplegers… 

Begrip voor mijn zorgen over mijn ongeboren kind.
Begrip voor de vreselijke pijnen die ik gewoon moet doorstaan…  Zwanger he…

Misnoegd over de luxatie… Die moest in Limburg gereduceerd zijn… 
UZ Gent doet wat moet…

Ik moet slikken, bekomen, huilen, kotsen, vrezen… Gek worden…
Slapeloze nacht… Angst voor de komende operatie…

25 februari… Na meer dan 24 uur niet eten (wat lang is voor een zwangere vrouw) operatie…
Naalden in mijn lijf… Iets met plaatselijke verdoving/pijnstilling… 

En dan weg: even geen zorgen, even geen pijn…

Met dit als resultaat:


Begrijpt u mij, als ik zeg dat ik nu gruwel bij elk vlokje sneeuw dat valt?

Advertisements

26 thoughts on “Niet voor de gevoelige kijker…

  1. Lol… was dat vers? De zwelling valt precies nog mee hé. Allé, ik lach je niet uit, ik weet goed genoeg hoeveel zeer dat doet – en dan nog zonder verdoving. Ik ben deze week voor een mr geweest… pootje doet het niet zoals zou moeten 😦

  2. Ja, die spoeddiensten… Ik kreeg ooit te horen: Mevrouw, u moet veel rusten, met uw benen omhoog liggen, dikke kousen dragen en op uw blote voeten lopen. !!! En dat terwijl ik 18 was, op kamp en leidster van 20 kadeeën of zo. 't Is me niet gelukt dat (volgens mij onmogelijk advies) op te volgen. 🙂 Gelukkig achteraf toch goed gekomen. Hopelijk huppel jij nu ondertussen toch ook al vlot terug rond. Binnen wel te verstaan, terwijl het buiten sneeuwt. 🙂

  3. aaaaaaarrrggghhh dat ziet er gruwelijk pijnlijk uit, en ja over begrip van doktoren en ander personeel.. de goedes daar gelaten… is het soms huilen met de pet op !! blijf maar lekker binnen als het sneeuwt ! 🙂

  4. Jongens… Erg!
    Ik hààt sneeuw. Wel om andere redenen dan de jouwe : koud, nat, smerig, bah! Allemaal schoon als hij vers gevallen is en je dat vanachter een raam kan bewonderen, liefst met blauwe lucht en een zonneke. Maar verder heb ik er niks mee.
    Beterschap hoor, want ik lees een nieuwe operatie?

  5. Oh bah, dat ziet er zeker niet prettig uit nee! Helaas Gebben sommige artsen inderdaad het inlevingsvermogen als een achtereind van een koe, maar gelukkig lopen er ook veel goede artsen rond!

    Ik heb vroeger mijn pols gebroken toen ik een jaar of 8 was, ook door de sneeuw. Ben dus ook niet zo'n held in de sneeuw!! Maar als het dan voor het eerst in de winter helemaal wit is, geniet ik toch ook weer!!! (en blijf ik daarna ook lekker binnen…)

  6. Tja, sommige doktoren zouden duidelijk gebaat zijn bij een spoedcursus sociale vaardigheden.
    Gelukkig in het andere ziekenhuis meer empathie…
    Wat mij verwonderd – als verpleegkundige- is de nagellak op je tenen. Dat is bij ons echt taboe voor een operatie.Ha, ha, ook buiten diensttijd met m'n vak bezig!
    Misschien een tip;
    Bij de ANWB kun je iets onder je schoen/laars doen met daaraan een soort pinnetjes die je aan kan passen aan je schoenmaat. Deze hebben een prima grip bij sneeuw en ijzel. Geen valpartijen dus meer maar wel lekker genieten van een winterslandschap, da's toch ook heel wat waard!
    Groetjes Patricia

  7. Geen schrik hebben meid, bij mij viel dat goed mee, die bouten verwijderen! Ale, doet geen deugd, maar gaat snel voorbij…
    Ik hoop ook dat het hier goed komt, maar het ziet er niet goed uit.

  8. Ik ben ook geen fan van winters vol sneeuw zoals we er de laatste jaren gehad hebben. En dan ben ik nog gespaard gebleven van zulke ongelukken.

    Geniet nog van de laatse weekjes thuis met de kleine.

    Liesbeth

  9. Het ergst van al zal geweest zijn dat je toen 20 weken zwanger was, want je baby zal je grootste zorg geweest zijn.
    Ik ben begin dit jaar van de trap gevallen met mijn zoontje in mijn armen. Het eerst wat ik deed was kijken of hij in orde was (gelukkig niets) niet denkend aan mijn voet die ik gebroken had.
    En voortaan dubbel zo voorzichtig zijn als het gesneeuwd of gevriesd heeft. Tja, een ongeluk is gauw gebeurd.
    Dus ik wens je een 'ongevalvrije winter'! 😉
    Groetjes Nancy

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s