Kid’s Clothes Week

Dag twee van KCW! En jawel we hebben weer een uurtje genaaid. Alleen werd een eenvoudig project erg moeilijk door slaapgebrek. Ook al mag ik niet klagen, deze nacht was kleine uk om 4u30 wakker. (En mama ging maar om 12 uur slapen…) 
Je zou denken, tijd genoeg om te naaien… Maar bij de eerste versie (met rits) ging ik compleet de mist in. Uit frustratie en vermoeidheid graaide ik de blauwe polkadotstof uit de stoffenbak en knipte een eenvoudig A-lijntje. 
Een bewuste keuze, dat stofje… Ik wou namelijk mijn Silhouette Cameo gaan uittesten met oranje flockfolie. Wanneer je een nieuw apparaat in gebruik neemt, dan lees je meestal de handleiding. Lies doet daar niet aan mee…
Gevolg: verspilling van flockfolie en de oranje volledig verpest… Maar uiteindelijk begon ik dat ding toch een beetje door te hebben…
Sorry voor de slechte fotokwaliteit. Op het einde van KCW volgen betere foto’s! Verder vraag ik mij af als er mensen zijn die tips hebben voor het gebruik van de Silhouette Cameo of moet ik echt die handleiding helemaal gaan doornemen? 😉

De losse steken!

De losse steken, een nieuw naaicafé. Georganiseerd door een lieve collega en enkele van haar vriendinnen. Afgelopen vrijdag, eerste bijeenkomst en ik werd uitgenodigd. 
Een half uur voor vertrek had ik geen idee wat ik wou gaan doen. Iets voor Axelle? Nee… want volgende week (KCW) staat volledig in het teken van haar. Iets voor mezelf dan maar? Eigenlijk best nodig, als ik mijn goede voornemens voor 2014 niet al in januari de mist wil laten ingaan. 
Madame Zsa Zsa boodt de oplossing: een simpel A-lijnrokje. Op goed geluk koos ik maat 42, de zwangerschapskilo’s in gedachten houdend…  Patroon overtekenen, knippen en dan op zoek naar stof in mijn kast. 
Het zal u misschien verbazen maar het was nog een ware stressbedoening. Aan stofjes geen gebrek maar stofjes waarvan ik en voldoende stof heb en geen voering voor nodig heb, dat was gelijk niet al te simpel. 
Waarom geen voering? Awel, gewoon geen zin in en de voorraad voering is uitgeput! Uiteindelijk vond ik ergens onderaan een passend stofje, ideaal voor de lente/zomer.  
Iets na starttijd was ik aanwezig! En toevallig had mijn collega voor hetzelfde patroon gekozen. Weliswaar een maat kleiner. Al een geluk want uiteindelijk bleek dat ik ook maar een 40 nodig heb! 
Na een hele avond knippen, stikken, spelden, tateren, brownies eten en het tornmesje in zijn bakkie laten, toverden we beiden een rokje van onder ons machine! Uit schrik dat ie toch te klein zou zijn, durfde ik hem niet te passen. 
Maar ik kan ondertussen vertellen dat ie past! Mijn man trok aanfoto’s maar ik post ze niet want zelfs eigenhandig en helemaal alleen lukken mijn foto’s beter… Wel enkele foto’s zonder model… 😉 
Wie goed kijkt ziet dat het motief van de stof niet perfect loopt maar die stond gelijk wat “scheef” op de stof. Verder had ik te weinig stof om de print mooi te laten doorlopen, maar ik lig daar alvast niet wakker van Binnenin een klein belegje en de rits die is blind maar werd gemaakt met een gewone rits! 
En nu wachten op het mooie weer… 

Soms, heel soms hoef je maar één iets te zien en er overvalt je een gevoel… Een gevoel, niet te beschrijven, zo sterk, naar de keel grijpend…
Vandaag zag ik deze foto, ik klikte door, want die foto, die deed iets met mij… De foto’s die volgden, die deden nog veel meer…
Foto’s van Tom, een blogger. Zijn verhaal, hun verhaal… Niet te bevatten en toch zo pijnlijk waar. En toch, Tom heeft een droom: een fotoboek en hij heeft onze stemmen nodig. Klik hier en help zijn droom!