Op de valreep…

Morgen wordt ze alweer 10 maanden! Nog net op tijd om enkele 9-maanden-foto’s te posten en wat mijlpalen neer te ‘pennen’. Evident is het niet meer, die foto’s nemen: stilzitten is absoluut geen optie  en de Milestone Baby Cards zijn haar favoriete hapje! 
Al 9 maanden plaats ik Axelle in de wasmand! Deze maand was het dus extra moeilijk maar door in sneltempo de foto’s te nemen kon ik er toch heel wat scoren en overleefde de kaart het ook.. Geen nood, ik toon u hier slechts een kleine selectie! 😉 

9 maanden werd een serieuze mijlpaal in haar ontwikkeling. Kruipen deed ze al een tijdje behoorlijk vlot. Maar rechtop staan en zichzelf recht trekken is hier ook aan de orde. Ze doet klappehandjes en “dada” en begint mee te wiebelen wanneer wij zingen voor haar. Verder doet ze soms ook onze bewegingen na en begint ze kei hard te tieren als wij haar iets verbieden… Een karaktertje om ‘U’ tegen te zeggen! 😉
En dan was er ook nog de eerste tand! Al maanden kwijlt zij alsof er elk moment een tand kon doorbreken! Vaak hebben we gezegd: het zullen de tandjes zijn, maar weken later was er nog steeds niks te zien! En dan viel het mij plots op: een tandje! Hoe lang het er al was? Geen idee… Het kind heeft er niks van last van gehad… Tot vandaag tenminste… Tand 2 op komst en mama heeft het geweten! 
Advertisements

Mara voor Axelle!

U zag het hier al eerder
Mijn voorliefde voor de patronen van Compagnie M. 
De voorkeur voor haar patronen wordt alleen maar groter…
Daarom The Mara Blouse voor Axelle!
Ik koos het stofje “Lazy Diamond Blue” van Riley Blake. Toen deze hier arriveerde,
 wist ik onmiddellijk: hiermee maak ik de Mara Blouse voor Axelle. 
Het is gewoon de perfecte match! 

Wederom kostte het bloed, zweet en tranen om mooie foto’s te kunnen nemen.
Ik heb het fototoestel nog niet vast,
 of Axelle zit alweer een meter verder dan daar waar ik haar plaatste… 😉

Maar het kind heeft plezier en straalt in haar nieuw bloesje! Ook al trekt ze soms wel erg gekke bekken!

Axelle is eigenlijk een kleedjes – en rokjeskind,
 maar net zoals de Julia Sweater,
 is dit een patroontje die ervoor zorgt dat ze meer een broekje gaat dragen!
Andere versies volgen zeker.

Doe dat, wat jou echt blij maakt!

Soms krijg ik een vreemde blik. 
Een vreemde blik van mensen, wanneer ik vertel over onze reisplannen. 
Thailand met een 1-jarige. 
Misschien vinden zij ons onverantwoord? Misschien vinden zij ons gek? Misschien vinden zij dat we te veel aan onszelf denken? Misschien vinden zij… ? 
Maar we gaan… en trekken ons van al die blikken niks aan! 
Je kan als ouder net zo verantwoordelijk voor je kind zijn in Thailand als hier in België. En de vliegtuigreis? We weten best wel dat het wat meer zeulen wordt en we hopen op een voorbeeldig kind dat de vlucht niet bij elkaar krijst, maar als het zo is dan is het maar zo. Dat zien we dan wel weer… 
We zijn wel voorbereid. De draagdoek en draagzak gaan mee. Ze zijn het ideale, wat zeg ik?, het perfecte middel om Axelle troost te bieden wanneer ze moe en overstuur is. Desnoods loop ik het gangetje in het vliegtuig 100 keer heen en weer… 😉 Natuurlijk ben ik erg benieuwd naar jullie tips voor vliegen met een kind oftewel een 1-jarige kind! Het is tenslotte onze eerste keer. Advies vinden we dus best fijn! 😉 
Waar ik ondertussen wel mijn hoofd over breek is de buggy… Meenemen of niet? Wat denken jullie? Is een draagzak voldoende? Een buggy is een hele hoop sleurwerk. Anderzijds kan het onze schouders wel eens ontlasten en kan Axelle er dutjes in doen… Altijd een deftige zit- en slaapplaats bij de hand. Of moeten we dan voor zo een slaaptentje gaan? Dus, wat denken jullie? Want ik kan maar niet beslissen! 😉
Maar we doen wat ons blij maakt en dat is uiteindelijk wat telt… 
🙂

En dan was er nog eentje…

Na de eerste versie, werd vrij snel een tweede Julia Sweater geproduceerd! Het is dan ook een patroon dat supersnel in elkaar zit! 
Zelfde versie maar met een ander stofje. Deze keer gebruikte ik boordstof i.p.v. tricot voor het afwerken van de hals en armsgaten. Verwerkt makkelijker, geeft een mooier resultaat en gaat ook vlotter over het hoofdje.
Net zoals de vorige versie, koos ik voor één van de eenvoudigste afwerkingsvormen. Een baby van 9 maand heeft nog geen zakjes nodig en ook knoopjes lijken niet echt interessant! 

Axelle laat zich tegenwoordig niet meer zo vlotjes fotograferen! Ze grijpt voortdurend naar de camera. Afleiding is nodig en dan nog blijft het een gigantisch moeilijke opdracht. Dan maar foto’s van Axelle in actie…