Mijn nieuwe favoriete kledingstuk…

De Sunny Pants!
Numero Uno onmiddellijk favoriet in de kleerkast!
Bijgevolg versie twee… 
De Sunny Pants, uit la Maison Victor, zal het meest gedragen kledingstuk zijn deze zomer… 
Bijzonder voor iemand die rokjes en kleedjes de voorkeur geeft!
Nummer twee zat op nog geen twee uur in elkaar!
Heerlijk, snel-klaar-projectjes…

De fotoshoot werd pas vandaag genomen, gezien het weer… 
Dochterlief mee op de foto wegens ziektekiempjes die haar extra aanhankelijk maken!

Het juweel dat ik draag kocht ik een tijdje terug op een beurs bij “The Present” 
Het juweel is 3D-geprint! En ik ben er helemaal fan van…

De stof van de broek is opnieuw een gewoon katoentje dat heel soepel valt! Lekker luchtig tijdens warme dagen! Wederom liet ik het lint weg uit de broek en gebruikte ik enkel een rekker. 
Die linten zorgen toch alleen maar voor bulten ter hoogte van je buik en laat dat nu net de zone zijn dat we niet willen accentueren… 😉

Sunny Pants!

Vorige donderdag: La Maison Victor in de winkelrekken. Zoals altijd, dolenthousiast… wat een heerlijk tijdschrift!
Ik blijf er versteld van staan: hip, jong, modern en vooral heel aanstekelijk om de naaimachine aan te zetten.
Afgelopen vrijdag ging ik tijdens “De Losse Steken” aan de slag: de sunny pants! 
En warempel, op één naaiavond zat het ding helemaal in elkaar! 
Het tornmesje was niet nodig, het naaien ging als vanzelf en er was tijd om tussendoor te tetteren!
Toch had ik enige schrik en durfde ik het resultaat niet onmiddellijk te showen…
Ongegrond want eens thuis was ik onmiddellijk verkocht aan mijn spiegelbeeld! 😉 
Ik liet het koord weg want daar ben ik helemaal geen fan van! 
Ik knipte ook de tailleband in de andere richting dan aangegeven op het patroon,
zodat het motiefje van de stof dezelfde richting blijft uitgaan! 
Ik verlengde de broekspijpen met 10 cm en dat was achteraf gezien een strak plan! Achteraf gezien was dat een strak plan want de broek was onmiddellijk perfect van lengte!
Ik leerde dan toch iets uit het naaien voor mezelf in de afgelopen maanden: altijd meten en nameten! 😉
Het patroon maakt gebruik van zakjes en ik ben trots op het resultaat! 
Ze geven de broek een iets stijlvollere look. 
Afwerking binnenkant zakjes
Afgelopen weekend trokken we richting Eindhoven! Even helemaal relaxen en al het werk vergeten! Dat lukte bijzonder goed want het was daar prachtig weer… 
De Sunny Pants kwam dan ook goed van pas en is meteen omgedoopt tot mijn nieuwe favoriete broek!

Andere exemplaren volgen zeker…
Stof:

Love!

We zijn druk: doen veel: werken, webshop runnen, naaien, houtbewerking, vriendjes, feestjes, familie, reisjes, huishouden.. maar bovenal ben ik moeder. 
En dat moeder zijn… sjah… ‘t heeft mij veranderd! Gigantisch cliché maar gigantisch waar! Gisteren ging ik naar een optreden. En man… zat ik daar te janken… terwijl ik al zo vaak die muziekjes hoorde… ‘t Raakte mij… ‘t Moedergevoel maar ook de verantwoordelijkheden die moeder zijn met zich meebrengen. 
 
Van zorgen voor, tot structuur brengen, tot proberen je kind een goeie opvoeding mee te geven… Aan je relatie werken wordt plots nog 10 keer belangrijker! Ok, dat is het altijd en ik vind hiermee het warm water niet uit… maar als er kinders in het spel betrokken zijn, verandert alles… Zo verandert ook het shopgedrag: vroeger uren shoppen voor mezelf… nu kom ik daar nog amper toe want ik sta altijd tussen de kinderkledingrekken… 😉 
Mijn voornemen om dit jaar niks nieuws te kopen en alles zelf te maken verloor ik al in de maand januari… Solden in de Fred & Ginger… Kon ik niet aan weerstaan. Even later een blitsbezoek aan de Fred & Ginger en dan had ik gewoon het perfecte excuus voor een nieuwe outfit: communiefeest! Ah, u hoort het al… ik vind altijd wel een reden! 😉 
En u vraagt zich misschien af: waar gaat deze blogpost eigenijk over? Bwah… ik zocht gewoon een reden om nog eens wat foto’s te posten… 😉 Ik smelt er alvast van… Jullie ook? 

Bandwerk!

Bandwerk!
Duidelijkheid! 
Eenvoud! 
Soms moet het niet meer zijn! 
Na het succes van rokje 1 volgenden nog 4 rokjes! 
Dus na het kleedjestijdperk nu duidelijk een rokjestijdperk! 

Stofjes werden lukraak uit de schappen van de stoffenshop genomen!
De katten & babushka’s werden afgewerkt met gouden draad! Als je goed kijkt zie je in het stofje van de babushka’s ook afwerking met goud! Het oranje stofje werd met fluo-oranje afgewerkt!
En het blauwe dat bleef gewoon blauw! 😉

Voor foto’s trokken we naar het park! De rokjes komen het best tot zijn recht als Axelle rechtop staat maar ze was niet bepaald in de goeie stemming… 

Gras vindt ze momenteel iets vreemds en raar. 
Het duurde dan ook niet lang voor ze hysterisch werd… 

Gelukkig waren alle foto’s al genomen… 😉
Stoffen van bij Liesellove:

Liefde op het eerste zicht…

Wekelijks worden hier heel wat nieuwe stoffen geleverd. 
Altijd feest! 
Donderdag was het weer van datte… 
En het was liefde op het eerste zicht… 
Perfect voor een zomers rokje!
Nu nog een beetje groot maar dat komt wel goed!
We maakten het niet te moeilijk! 
Twee panden en een tailleband…
Op nog geen uurtje klaar! 
En dan een fotoshoot… 
Met speelgoed want anders blijft ze niet zitten! 😉

Genietend van de eerste zonnestralen op een goed ingesmeerd lijfje! 😉

Axelle blij, mama blij, iedereen blij! 🙂

Stof: 

Stilte…

Was het u al opgevallen? De stilte? 
De stilte die niet gelijk staat aan rust. 
Maar de stilte die gelijk staat aan drukte en no me-time! 
Stilte die behoort tot een naaivrije periode. 
Niet gepland! Niet gewenst. 
Maar toch… 
Gewoon geen tijd! En in het geval van een zelfstandige zaak is dat misschien wel een goed teken! Ik klaag dus niet! Alhoewel ik de afgelopen week even dacht te behoren tot het leven van de zombies i.p.v. die van de mensheid! Maar ook dat was eigenlijk mijn eigen schuld! 
Wie plant nu twee beurzen en een trouwfeest in één weekend? Allicht weinig mensen… Ik daarentegen ging ervoor! Mijn perfecte plan om alles te combineren viel echter in het water toen ik niet naar huis raakte op de trouw… Twee uur werd vijf uur… Om dan om 7u30 al terug in de auto te zitten richting beurs.
Pijnlijke ervaring maar dan vooral in de dagen erna… 
Duidelijk geen 18 jaar meer… *slik* 
In alle drukte vergat ik dan ook nog het trouwcadeau te fotograferen (de Iphone kon nog net een foto nemen voor we vertrokken)… We leefden ons creatief helemaal uit en gingen voor de namen van het huwelijkskoppel in hout. Een laagje witte verf en een briefje met de vraag om hun gewenste afwerking door te geven… Zo passen de namen straks helemaal in hun interieur… 
Maar stilte dus…